زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

عارف‌حسین حسینی





حسینی، عارف حسین، از روحانیان شیعی پاکستان و رهبر نهضت جعفریه می‌باشد.


۱ - تولد



عارف حسین، فرزند سید فضل حسین، در ۴ آذر ۱۳۲۵/ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶ در روستای پیوار، از توابع شهرستان پاراچنار ، در پاکستان، در خانواده‌ای مذهبی و روحانی از سادات پاکستان به دنیا آمد.

۲ - زادگاه



زادگاه او در نوار مرزی پاکستان و افغانستان قرار گرفته است که در آن سه قبیله غندی‌خیل، علی‌زئی و دویرزئی زندگی می‌کنند.

۳ - نسب



حسینی از قبیله پشتون دویرزئی بود. سلسله‌نسب او به شاه شرف بوعلی قلندر بن سید فخر ولی می‌رسد که در کرمان مدفون است. چون نسب ایشان را به حسین الاصغر، فرزند امام زین‌العابدین علیه‌السلام، منتهی می‌دانند، خاندان وی به حسینی معروف است.
[۱] تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۲۳، لاهور ۱۹۹۸.

اجداد او (که بسیاری از آنان روحانی و مبلّغ بودند) برای نشر معارف اسلامی و اهل‌بیت علیهم‌السلام در منطقه پیوار و نواحی آن فعالیت داشتند.

۴ - تحصیلات



حسینی دوران کودکی را در زادگاه خود سپری کرد و قرآن کریم و تعالیم ابتدایی دینی را نزد پدرش، که روحانی بود، فراگرفت. سپس به مدرسه رفت و بعد از اتمام دوره دبستان و راهنمایی، راهی دبیرستانی در پاراچنار گردید. در ۱۳۴۳ش دیپلم گرفت و پس از آن به مدرسه جعفریه پاراچنار رفت و فراگیری دروس دینی را نزد حاجی غلام جعفر لقمان‌خیل آغاز کرد و در مدت کوتاهی ادبیات عرب را فراگرفت.

۵ - زبان



زبان مادری او پشتو بود. علاوه برآن، وی به فارسی و عربی و اردو نیز تسلط داشت .
[۲] حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان، ص۱۵۵، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.
[۳] حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان، ص۱۵۹، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.


۶ - تحصیل در نجف



حسینی در ۱۳۴۶ش برای ادامه تحصیل به نجف رفت و علاوه بر تکمیل دانش ادب عربی نزد مدرّس افغانی، استاد معروف ادبیات عرب در حوزه نجف و سپس قم ، دروس سطح مقدماتی و عالی فقه و اصول را نزد استادان مختلف آموخت. وی توسط آیت‌اللّه مدنی با امام خمینی آشنا شد و در حلقه درس ایشان شرکت کرد.
[۴] تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۳۳، لاهور ۱۹۹۸.
[۵] حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان،ص۱۵۵، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.


۷ - اخراج از نجف



در ۱۳۵۲ش، او را به جرم شرکت در فعالیت‌های انقلابی، دستگیر و زندانی و پس از مدتی از نجف اخراج کردند. وی به زادگاه خود بازگشت و ده ماه در پاراچنار به تبلیغ دین پرداخت. در همین زمان ازدواج کرد.
[۶] تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۴۴، لاهور ۱۹۹۸.


۸ - تحصیل عارف‌حسین در قم



در ۱۳۵۳ش دوباره تصمیم گرفت برای ادامه تحصیل به نجف برود، اما دولت عراق به وی روادید نداد؛ از این‌رو، در همان سال راهی قم گردید و نزد اساتید این حوزه، آقایان مکارم شیرازی ، وحید خراسانی ، تبریزی، حرم‌پناهی و سیدکاظم حائری، اصول و فقه و تفسیر آموخت. همچنین از درس فلسفه مرتضی مطهری بهره برد.

۹ - اخراج از ایران



او هنگام تحصیل در قم در تظاهرات برضد حکومت پهلوی شرکت می‌کرد و به همین سبب بازداشت شد. چون وی از امضای تعهدنامه، مبنی بر شرکت نکردن در تظاهرات و سخنرانی‌ها و ارتباط با انقلابیون، خودداری کرد، در اواخر دی ۱۳۵۷، مجبور به ترک ایران شد و به پاکستان بازگشت.

۱۰ - تدریس در مدرسه جعفریه و دانشگاه



او از ۱۳۵۷ش تا اواخر ۱۳۶۳ش در مدرسه جعفریه پاراچنار به تدریس پرداخت.
حسینی از مدرسه جعفریه پاراچنار در شب‌های جمعه به دانشگاه پیشاور می‌رفت و اخلاق اسلامی تدریس می‌کرد.
[۷] تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۵۶ـ ۵۷، لاهور ۱۹۹۸.


۱۱ - رهبری شیعیان پاکستان



با ایجاد نهضت جعفریه در ۱۳۵۸ش، وی به آن پیوست. مفتی جعفر حسین، رهبر و بنیان‌گذار نهضت جعفریه، حسینی را به عضویت شورای عالی سازمان درآورد.
توانایی او در مدیریت کارهای جمعی موجب شد تا پس از درگذشت مفتی جعفر حسین در شهریور ۱۳۶۲، شورای عالی نهضت جعفریه در بَکَّر/ بهَکَّر، به اتفاق آرا، او را به رهبری شیعیان و ریاست نهضت برگزیند.

۱۲ - ایجاد مراکز فرهنگی و بهداشتی



حسینی جهل و بی‌سوادی را علت اصلی عقب‌ماندگی و انحطاط جامعه اسلامی می‌دانست و برای مبارزه با بی‌سوادی و خرافه‌پرستی، اقدام به تأسیس مراکز فرهنگی (مانند مدرسه و کتابخانه و مسجد) نمود، از جمله مدرسه دارالمعارف الاسلامیه، جامعه اهل‌البیت و انوارالمدارس. وی علاوه بر توجه به نیازهای فرهنگی، عبادی و مذهبی مردم، به نیازهای بهداشتی و اقتصادی آنان نیز توجه داشت؛ لذا در مناطق محروم چند بیمارستان و درمانگاه تأسیس کرد، از جمله شفاخانه علمدار در شهرستان پاراچنار و یک درمانگاه در کراچی .

۱۳ - شهادت



حسینی در ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ در مدرسه دارالمعارف الاسلامیه پیشاور، از سوی افراد ناشناس، هدف گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید. امام خمینی در این حادثه، ضمن دادنِ پیام تسلیت هیئتی را برای شرکت در تشییع جنازه حسینی اعزام کرد. ژنرال ضیاءالحق، رئیس‌جمهور وقت پاکستان، نیز با هیئتی عالی رتبه، در تشییع جنازه حاضر شد. جنازه حسینی را به زادگاهش بردند و در کنار مزار یکی از سادات به خاک سپردند.

۱۴ - فهرست منابع



(۱) زندگی‌نامه علامه شهید عارف حسین الحسینی از ولادت تا شهادت، تهیه‌کننده: مؤسسه شهیدالحسینی، قم: نشر شاهد، ۱۳۶۹ش.
(۲) تسلیم رضاخان، سفیر نور، لاهور ۱۹۹۸.
(۳) حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.

۱۵ - پانویس


 
۱. تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۲۳، لاهور ۱۹۹۸.
۲. حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان، ص۱۵۵، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.
۳. حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان، ص۱۵۹، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.
۴. تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۳۳، لاهور ۱۹۹۸.
۵. حسین عارف نقوی، تذکره علمای امامیه پاکستان،ص۱۵۵، ترجمه محمدهاشم، مشهد ۱۳۷۰ش.
۶. تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۴۴، لاهور ۱۹۹۸.
۷. تسلیم رضاخان، سفیر نور، ج۱، ص۵۶ـ ۵۷، لاهور ۱۹۹۸.


۱۶ - منبع


دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «عارف‌حسین حسینی»، شماره۶۲۴۶.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.